سقط جنین

سقط معمولا به عنوان پایان یافتن حاملگی ( خود به خود یا عمدی ) قبل از هفته 20 حاملگی ( بر اساس روز آخرین قاعدگی ) و یا در وزن هنگام تولد کمتر از 500 گرم تعریف می شود. هفته 20 بارداری ، نشانگری است که قابلیت حیات جنین یا توانایی او را برای ادامه حیات در محیط خارج رحمی نشان می دهد.

سقط خود به خود

سقطی که عوامل طبی یا مکانیکی در آن دخیل نباشد.

در مورد لابیاپلاستی با لیزر بیشتر بدانید.

پاتولوژی سقط

مکانیسم های اصلی مسئول سقط همواره مشخص نیستند ، اما سقط در سه ماهه اول بارداری ، مرگ جنین تقریبا همیشه مقدم یر دفع جنین است . به همین دلیل یافتن علت سقط زود هنگام ، به معنای تعیین علت مرگ جنین است . در طی ماههای بعدی ، معمولا مرگ جنین قبل از دفع آن رخ نمی دهد و بنابراین سایر علل دفع جنین باید جستجو شوند .

عوارض سقط جنین

معمولا همراه با سقط خونریزی در داخل دسیدوای قاعده ای و سپس نکروز بافتهای مجاور منطقه خونریزی ، دیده می شود . در سقط زودرس، جدا شدن تخم سبب تحریک انقباضات رحمی و دفع سلول تخم می شود . هنگامی که ساک حاملگی باز شود ، معمولا دیده می شود که مایع اطراف جنین کوچک له شده ای را احاطه کرده است . همچنین ممکن است هیچ جنین قابل رویتی در داخل ساک وجود نداشته باشد که به این حالت ، تخمک پژمرده گفته می شود . در مواردی هم بلاستوسیست با لخته ای از خون احاطه می شود که به آن مول خونی می گویند .

در سقط های دیررس چندین پیامد ممکن است رخ دهد . جنین باقیمانده ممکن است دستخوش له شدن (که در آن استخوان های جمجمه دچار کلاپس می شوند ، شکم در اثر انباشته شدن مایع آغشته به خون متسع شده و اعضای داخلی دژنره می شوند . پوست نرم شده و در داخل رحم و یا با کوچکترین تماس پوسته ریزی می کند ) فشرده شدن (زمانی ایجاد می شود که مایع آمنیون جذب شود ) یا پاپیروسی شدن (حالتی که جنین به حدی خشک می شود که به کاغذی از جنس پوست شباهت پیدا می کند ) واقع شود.

خطر سقط در خونریزی های واژینال با طول مدت 3 روز یا بیشتر حدود 3 برابر خونریزی های با طول مدت 1 تا 2 روز است.

در مورد جراحی لابیاپلاستی بیشتر بدانید.

اتیولوژی سقط خود به خود

بیش از 80% سقط ها از نوع زودرس ( 12 هفته اول حاملگی ) هستند و اختلالات کروموزومی عامل 50-60 درصد سقط هاس زودرس محسوب می شوند . بعد از سه ماهه اول هم از میزان سقط و هم از میزان اختلالات کروموزومی کاسته می شود . خطر سقط خود به خودی با افزایش تعداد زایمان ها ( پاریته ) و نیز بالا رفتن سن مادر و پدر و با بارداری مجدد در طی 3 ماه بعد از زایمان ترم ، افزایش می یابد.

سوالات متداول